முகலாய பேரரசு வரலாறு

முகலாய பேரரசு வரலாறு 1526

முகலாயப் பேரரசர்களின் பட்டியல்:

பாபர்                                          1526 – 1530 (47)

ஹுமாயூன்                            1530 – 1540 – 1556 (48)

அக்பர்                                        1556 – 1605 (63)

ஜஹாங்கீர்                              1605 – 1627 (58)

ஷாஜகான்                    1627 – 1658 – 1666 (74)

ஔரங்கஜீப்                             1658 – 1707 (89)

முகலாய பேரரசு வரலாறு

image

பாபர் (கி.பி.1526 – 1530 / 932 – 937)

பாபர் இந்தியாவில் முகலாயப் பேரரசு என்று ஒரு பெரிய குழுவைத் தொடங்கினார். அவரது அப்பாவின் குடும்பம் தைமூர் என்றும், அவரது தாயின் குடும்பம் செங்கிஸ் கான் என்றும் அழைக்கப்பட்டது.

பொ.ஆ.1504 இல் தனது தனிப்பட்ட ஆதரவாளர்களுடன் காபூலை கைப்பற்றிய பாபர் பொ.ஆ.1519 இல் பஞ்சாபில் முதல் தாக்குதல் நடத்தியபோது சுல்தான் இப்ராஹிம் லோடி டெல்லியில் சற்று பலமாக இருந்தார்

பாபர் பஞ்சாப் என்ற இடத்தைக் கைப்பற்ற விரும்பினார், ஆனால் இப்ராஹிம் லோடி அங்கு பொறுப்பாக இருந்தார். பாபர் உண்மையில் போரிடுவதில் சிறந்தவர், மேலும் அவர் பஞ்சாப் மீது ஐந்து முறை படையெடுத்து இறுதியாக முதல் பானிபட் போர் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு பெரிய போரில் இப்ராஹிம் லோடியை தோற்கடித்து கொன்றார்.


முதன்முதலில் பீரங்கிகள் பயன்படுத்தப்பட்டது பாபரின் காலத்தில்தான். போருக்குப்பின் ஆக்ராவில் ஒரு அழகிய தோட்டம் பாபரால் உருவாக்கப்பட்டது. மேவார்(தற்போது உதய்ப்பூர்) ராணாசங்காவை போரில் தோற்கடித்து அப்பகுதியையும் தனது ஆட்சியுடன் இணைத்துக் கொண்டார். பொ.ஆ.1528இல் சாந்தேரி கோட்டையை கைப்பற்றிய பாபர் பின்னர் மஹ்மூத் லோடியையும் வென்று வங்காளம் வரை தனது பேரரசை விரிவுபடுத்தினார். செல்லும் இடமெல்லாம் தோட்டங்களை நிர்மாணித்த இயற்கை நேசர் பாபர்.

எனவே, சகாதேயா இந்த ‘பாபர்நாமா’ என்ற சுயசரிதையை துருக்கியில் எழுதினார். அவர் சந்தித்த மனிதர்கள், வாழ்க்கை எப்படி இருந்தது, அரசியல், கலை, வரலாறு மற்றும் புவியியல் போன்ற அனைத்து வகையான விஷயங்களைப் பற்றியும் பேசுகிறார். வெளிப்படையாக, பாபர் ஒரு உண்மையான தன்னம்பிக்கை கனா மற்றும் தனது சொந்த சாம்ராஜ்யத்தை தொடங்கினார். பின்னர் அக்பரின் ஆட்சியின் போது இந்நூல் பாரசீக மொழியில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. பின்னர், 2014ல் சாரதி அதை தமிழில் மொழிபெயர்த்தார். ஓ, ராமச்சந்திர குஹாவின் ‘காந்திக்குப் பிறகு இந்தியா’ என்ற புத்தகமும் ஆர்.பி என்ற இவரால் தமிழில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது.

ஹுமாயூன்  

இந்தியாவில் முகலாயப் பேரரசை நிறுவிய பாபரின் மூத்த மகனாகிய இவரது இயற் பெயர்  நாஸிருத்தீன் ஹுமாயூன் என்பதாகும். 1508ல் காபூலில் பிறந்த இவரது தாயின் பெயர் மஹிம் பேகம் என்பதாகும். சிறு வயதிலேயே அரபு, ஃபார்ஸீ, துருக்கி முதலாம் மொழிகளையும் சோதிடம், கணிதம் போன்ற கலைகளையும் கற்றுத் தேர்ந்தார்.

பாபருக்குப் பின் ஆட்சிப் பொறுப்பை ஏற்ற ஹுமாயூன், ஷாஹ் நஸீருத்தீன் ஹுமாயூன் எனும் பெயருடன் 1530ல் அஆக்ராவில் மகுடம் சூடிக்கொண்டார். இவரது ஆட்சியைக் கவிழ்க்க இவரின் உடன் பிறந்தவர்களும் ராஜபுத்திரர்களும் ஆப்கானியரும் முனைப்புக் காட்டினர். அவருக்கெதிராகப் போர்களும் சதிகளும் புரட்சிகளும் தொடர்ந்தன. எனினும் தனது தந்தையின்,  “உடன் பிறந்தவர்களோடு நல்ல முறையில்  நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்ற”  இறுதி அறிவுரையை கடைசிவரை காப்பாற்றினார். அந்தவகையில் தனது சகோதரர்களை ஆளுநர்  பதவிகளில் அமர்த்தினார். எடுத்துக் காட்டாக, சகோதரர் கம்ரானிடம் காபூலும் கந்தகாரும் ஒப்படைக்கப்பட்டன. பிறிதொரு சகோதரரான ஹிந்தாவிடம் மேவாத் போன்ற பகுதிகளைக் கையளித்தார். இத்தனை செய்தும் அவகள் ஹுமாயூனுக்குத் துரோகமே இழைத்தனர்.

ஆட்சிக்கு வந்ததும் ஹுமாயூனுக்கு எதிராகப் பல எதிர்ப்புக்கள் தோன்றின. அவற்றைச் சரியான திட்டங்களின்றி  எதிர்க்க முற்பட்டார். எதிராளிகளை அன்புக்கரம் கொண்டு அரவணைத்தார். உண்மையில் இதுவே அவரதுவீழ்ச்சிக்கும் காரணமாக அமைந்தது.

1540ல் கன்னோசிப் எனும் போரில் ஷெர்ஷாஹ் என்பவர் ஹுமாயூனைத் தோற்கடித்ததால்  அவர் ஆட்சியை இழந்தார். 1555ல் ஆட்சியை மீண்டும் கைப்பற்றும் வரை ஊரூராக உதவி கேட்டு அலைந்து திரிந்தார். இக்காலங்களில் (1540 – 1555) அவரது சகோதரர்கள்கூட அவரை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இறுதியில் பாரசீகரின்  உதவியோடு மீண்டும் டில்லியைக் கைப்பற்றினார்.  பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் ஹுமாயூன் ஆட்சியை மீண்டும் கப்பற்றியபோதும் அரச வாழ்க்கையை அனுபவிக்கும் வாய்ப்பு அவருக்குக் கிட்டவில்லை. 1556ல் ஒரு நாள் வாசிகசாலையில் இருந்து மாடிப் படிகளில் இறங்கிக் கொண்டிருந்தபோது நினைவிழந்து கீழே விழுந்தார்.  மறு  நாள் மரணமானார்.  இவர் மரணித்தபோது மகன் அக்பர் போர் முகாமொன்றில் வெகு தொலைவில் இருந்தார். அக்பர் வந்து சேரும்வரை சுமார் 17  நாட்கள் ஹுமாயூனின் மரணம் வெளி உலகிற்குத் தெரியாதிருந்தது. அக்பர் வந்து சேர்ந்த பிற்பாடே அவர் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

சுமார் கால் நூற்றாண்டு காலம் இந்தியாவை ஆட்சி செய்துள்ள இவர் ஐந்தாண்டு காலம் பல நாடுகளுக்கு அலைந்து திரிந்து நாடோடி வாழ்க்கை வாழ்ந்தார். ஆட்சிக்காலம் முழுவதும் சோதனை மிகுந்த காலமாக  அமைந்திருந்ததே தவிர நிலையான – உறுதியான – முன்னேற்றம் தரும் ஆட்சியொன்றை அவரால் அளிக்க முடிய்ட்வில்லை.  ஆயினும் அவர் கலை, இலக்கியத் துறையின் வளர்ச்சிக்குப் பெரும் பங்காற்றியுள்ளார். கட்டடக் கலையும் ஓவியக் கலையும் இவரது காலத்தில் சிறப்புற்று விளங்கின. கட்டடக் கலைஞர்களும் ஓவியர்களும் பாரசீகத்திலிருந்து அழைத்துவரப்பட்டனர்.

ஹுமாயூன் அன்புள்ளமும் ஈகைக் குணமும் மிகுந்தவர். பிறரை மன்னிக்கும் தயாள குணம் படைத்த இவர் எவருக்கும் தீங்கு  செய்யா உள்ளம் படைத்தவராகவும் காணப்பட்ட்டார். இருப்பினும் அவரது வாழ்க்கை போராட்டம் மிக்கதாகவே அமைந்திருந்தது. அப்போராட்டங்கள் முடிவுறும்  தருணத்தில் அவரது வாழ்வும் முடிந்து போனது.

ஹுமாயூன் இந்தியாவுக்கு வழங்கிவிட்டுச் சென்ற அன்பளிப்புக்களுள் பெறுமதி மிக்கதும் போற்றுதலுக்குரியதுமான  அன்பளிப்பாக அவரையடுத்து ஆட்சிபீடமேறிய மாமன்னர் அக்பர் கருதப்படுகின்றார். பகைவர்களையும் நண்பர்களாக்க முனைந்த இவரை வரலாற்றாசிரியர்கள் பண்பட்ட ஒரு மனிதர் எனக் குறிப்பிடுவது நோக்கத்தக்கது.

அக்பர் (1556 – 1605 / 963 – 1014)

அக்பர் (15 அக்டோபர் 1542– 27 அக்டோபர் 1605) ‘மகா’ என்ற அடைமொழிக்கு இலக்காகி இந்தியாவை ஆண்ட பேரரசர்களில் ஒருவர் இவர். இவர்  மூன்றாவது முகலாயப் பேரரசர் ஆவார். இவர் 1556 முதல் 1605 ஆம் ஆண்டு வரை ஆட்சி புரிந்தார். அக்பர் தனது தந்தை ஹுமாயூனுக்கு பிறகு ஆட்சிக்கு வந்தார். 14 வயதிலேயே ஆட்சிக்கு வந்த அக்பர் பைரம் கான் என்கிற பிரதிநிதியின் உதவியுடன் ஆட்சி புரிந்தார். இந்தியாவில் முகலாயர் பகுதிகளை விரிவாக்கவும் நிலைநிறுத்தவும் இளம் பேரரசருக்கு பைரம் கான் உதவி புரிந்தார்.

ஒரு வலிமையான ஆளுமையாகவும் வெற்றிகரமான தளபதியாகவும் திகழ்ந்த அக்பர் படிப்படியாக முகலாயப் பேரரசை விரிவுபடுத்தி பெரும்பாலான இந்தியத் துணைக் கண்டத்தை முகலாய பேரரசுக்குள் கொண்டுவந்தார். எனினும் அக்பரின் சக்தியும் செல்வாக்கும் இந்தியத் துணைக்கண்டம் முழுவதும் பரவியிருந்தது.

ஆரம்ப கால வாழ்வு 

        இவருடைய தந்தை முகலாயப் பேரரசர் ஹுமாயூன் ஆவார்.  அன்னை, ஷைகு அலீ அக்பர் ஜாமி என்பவரின் மகளான ஹமீதா பானு ஆவார். ஹுமாயூன் அரசிழந்து கீழ்சிந்துவில் சுற்றித் திரியும் பொழுது அங்குள்ள அமர்கோட் என்ற சிற்றூரில் கி.பி 1542 அக்டோபர் 15 ஞாயிற்றுக்கிழமை இவர் பிறந்தார்.

        அப்பொழுது ஹுமாயூனுடன் சென்றிருந்த நிமித்திகர் (சோதிடர்)ஆன மெளலானா சாந்த் என்பவர் குழந்தை கன்னிலக்கனத்தில் பிறந்திருப்பதாக கூறினார். பிறகு இவருடைய ஜாதகத்தைக் கணித்துப் பார்த்து, சந்திரன் சிம்மலக்கனத்தில் இருப்பதால் இவர் மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலியாகவும், நீண்ட ஆயுளுடன் வாழ்பவராகவும் இருப்பார் என்று கூறினர்.

        இவர் ஷஃபான் மாதம் 14 ஆம் நாள் பிறந்ததால் மார்க்கத்தின் முழு நிலா என்று பொருள்படும் பத்ருத்தீன் என்று பெயரிடப்பட்டது. அத்துடன் இவரின் தாய் வழிப் பாட்டனின் பெயராகிய அக்பர் என்பதும் சேர்த்துக் கொள்ளப்பட்டது. பின்னர் இவருக்கு கி.பி 1546-இல் விருத்த சேதனம் செய்யப்பட்ட பொழுதுதான் இவருடைய பெயர் ஜலாலுத்தீன் என்று மாற்றியமைக்கப் பட்டது. இவரது பெயரைக் கொண்டு இவரது பிறந்த தேதியை அறிந்து விரோதிகள் இவருக்கு சூனியம் செய்துவிடுவார்களோ என்று இவரின் பெற்றோர் அஞ்சி இவர் ரஜப் பிறை ஐந்தில் பிறந்ததாக வெளியில் கூறி இவ்வாறு செய்தார்கள்.

அக்பர் முடி சூட்டியது

        தம்முடைய உதவியைப் பெறுமுன் ஹுமாயூன் ஷீயாவாக மாற வேண்டும் என்று அடைக்கலம் கொடுத்த ஈரானிய மன்னர் ஷா வற்புறுத்தியதின் பேரில் அவ்விதமே செய்து, அவரின் உதவியைப் பெற்று காபூலைக் கைப்பற்றி, பின்னர் தாம் இழந்த இந்திய அரசை ஹுமாயூன் மீட்டுக் கொண்ட போதினும், அவர் இறந்த பொழுது அவருடைய அரசு கலகலத்து விட்டது.

        எனவே பைராம்கான் அக்பரைக் குர்தாஸ்பூர் மாவட்டத்திலுள்ள கலானூர் என்னும் சிற்றூரில் ஒரு மேடை மீது வைத்துத்தான் முடி சூட்டினார்.

பானிபட் போர்

        முதன் முதலாக அக்பரும், பைராம் கானும்  ஆதில் ஷா சூர் என்பவருடனும் அவருடைய தளபதி ஹேமுவுடனும் கி.பி 1556 நவம்பர் 5-ஆம் நாள் பானிபட் என்ற இடத்தில் சண்டை செய்து அவர்களைத் தோற்க்கடித்தனர். இவரின் வெற்றிக்கு காரணம் இவர் பயன் படுத்திய பீரங்கிகள்தாம். அவற்றின் சப்தத்தை கேட்டு ஹேமுவின் யானைகள் பிளிறிக் கொண்டு பாய்ந்து ஹேமுவின் படைகளை நாசப்படுத்தின. குற்றுயிராய்க் கண்ணில் அம்பு பாயப்பட்ட நிலையில் யானை மீது வந்து கொண்டிருந்த ஹேமுவைக் கொன்றொழிக்குமாறு பைராம் கான் அக்பரிடம் கூற, “அவன் தான் சாகும் நிலையில் உள்ளானே, நான் வேறா அவனைக் குத்திக் கொல்ல வேண்டும்” என்று கூறி விட்டார் இவர். பின்னர் பைராம் கானே ஹேமுவைத் தம் ஈட்டியால் குத்தி கொன்றொழித்தார்.

அக்பரின் ஆர்வம்

        இளமையில் புத்தகப் படிப்பே அக்பருக்கு வேம்பாக இருந்தது. மீர் அப்துல் லத்தீஃப் என்ற பார்ஸி அறிஞரை பைராம் கான் இவருக்கு ஆசிரியராக நியமித்த போதினும் இவர் படிப்பில் அக்கறை செலுத்தவில்லை. அதற்கு மாறாக, இவர் குதிரைச் சவாரி செய்வதிலும், அம்பெய்வதிலும், வேட்டையாடுவதிலும் அதிக ஆர்வம் செலுத்தினார். இவருக்கு இயற்கையிலேயே நல்ல அறிவுக் கூர்மையும் நினைவாற்றலும் இருந்தன.

        கி.பி 1560-க்குள் இவர் குவாலியர், அஜ்மீர், ஜான்பூர் ஆகியவற்றைக் கைப்பற்றிக் கொண்டார். இதன் பின் ஹிந்தால் என்னும் சிற்றரசரின் மகளை மண முடித்துக் கொண்டார்.

ஜஹாங்கீர் 1605 – 1627 (58)

முகலாய வம்சத்தின் நான்காவது பேரரசர் என்றும் அழைக்கப்படும் ஹங்கீர், முதலில் நூர்-உத்-தின் முகமது சலீம் என்று அழைக்கப்பட்டார் மற்றும் புகழ்பெற்ற முகலாய பேரரசர் அக்பரின் மூத்த மகன் ஆவார். இந்தியாவின் ஃபதேபூர் சிக்ரியில் ஆகஸ்ட் 31, 1569 இல் பிறந்த அவரது தாயார் பெயர் மரியம்-உஸ்-ஜமானி. அவர் முகலாய வம்சத்தின் மிக முக்கியமான ஆட்சியாளர்களில் ஒருவராக முக்கிய பங்கு வகித்தார் மற்றும் 1605 முதல் 1627 இல் அவர் இறக்கும் வரை முகலாய பேரரசை ஆட்சி செய்தார்.

        அக்பருடன் ஜஹாங்கீரின் உறவு சீர்குலைந்தது, ஏனெனில் அவர் விரைவாக அரியணை ஏற வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தில் இருந்தார். பொறுமையற்றவராகவும் அதிகார வெறி கொண்டவராகவும் இருந்த ஜஹாங்கீர் 1599 இல் அக்பர் தக்காணத்தில் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டிருந்தபோது தனது தந்தைக்கு எதிராகக் கலகம் செய்தார். இருப்பினும், இருவரும் இறுதியில் சமரசம் செய்துகொண்டனர், மேலும் ஜஹாங்கீர் மரணத்தை நெருங்கியபோது அக்பரின் வாரிசாக அதிகாரப்பூர்வமாக பெயரிடப்பட்டார்.

அடிப்படை தகவல்

ஜஹாங்கீர் முழுப்பெயர்: “சலீம் நூர் உத்-தின் முஹம்மது”

ஜஹாங்கீர் பிறந்த தேதி: செப்டம்பர் 9, 1569

ஜஹாங்கீர் எப்போது இறந்தார்: அக்டோபர் 28, 1627

வயது (இறக்கும் போது) – 58 

ஜஹாங்கீர் குழந்தைப் பருவம் மற்றும் ஆரம்ப வாழ்க்கை 

ஜஹாங்கீரின் உண்மையான பெயர் நூர்-உத்-தின் முஹம்மது சலீம் மற்றும் அவர் ஆகஸ்ட் 31, 1569 அன்று ஃபதேபூர் சிக்ரியில் பிறந்தார். அக்பரின் முந்தைய குழந்தைகள் குழந்தைப் பருவத்தின் பல்வேறு நிலைகளில் இறந்துவிட்டதால். இது அக்பருக்கு தனது ராஜ்ஜியத்தின் எதிர்காலம் குறித்து கவலையை ஏற்படுத்தியது. அவர் தனது முதல் குழந்தையின் பிறப்புக்காக பல புனித இடங்களை அணுகினார், பல பிரார்த்தனைகளுக்குப் பிறகு, அக்பருக்கும் அவரது மனைவி மரியம்-உஸ்-ஜமானிக்கும் (ஜோதா பாய்) நூர்-உத்-தின் முஹம்மது சலீம் என்ற ஆண் குழந்தை பிறந்தது. முன்னதாக அக்பரை ஆசீர்வதித்த சூஃபி துறவியான சலீம் சிஷ்தியின் நினைவாக அவருக்குப் பெயரிடப்பட்டது. 

ஷாஜகான்  1627 – 1658 – 1666 (74)

ஷாஜகான் என்ற அரசன் ஆக்ரா என்ற நகரத்தின் அரசனானான். அவர் மிகவும் சக்தி வாய்ந்தவர், அவருக்கு சவால் விட யாரும் துணியவில்லை. இருப்பினும் அவருக்கு எதிராக சிலர் சதி செய்ய முயன்றனர். அவர்களில் ஒருவர் பிர்லோடி என்ற நபர், அவர் தென் பிராந்தியங்கள் என்று அழைக்கப்படும் இடத்திற்குப் பொறுப்பாளராக இருந்தார். அவர் ஷாஜகானை வீழ்த்த முயற்சிக்க முர்தாசா நிஜாம் ஷா II என்ற மற்றொரு அரசருடன் இணைந்து பணியாற்றினார். இதையறிந்த ஷாஜகான் அவர்களைத் தடுக்க தென் பகுதிகளுக்குச் சென்றார். பிர்லோடியின் படைக்கு எதிராக அவனது படை போரிட்டு வெற்றி பெற்றது. பிர்லோடி தப்பி ஓட முயன்றார், ஆனால் அவர் பிடிபட்டு தண்டிக்கப்பட்டார். ஷாஜகான் தனது மகன் ஔரங்கசீப்பை தென் பிராந்தியங்களின் ஆட்சியாளராக மாற்றினார்.

நீண்ட காலத்திற்கு முன்பு, முகலாயப் பேரரசு என்று ஒரு பெரிய பேரரசு இருந்தது. அன்றைய ஆட்சியாளர் ஷாஜகான், தக்காணம் என்ற இடத்தைக் கட்டுப்படுத்த விரும்பினார். முகலாயர்களால் கட்டுப்படுத்தப்பட விரும்பாத மற்றொரு வலுவான குழு அஹ்மத்நகர் இருந்தது. ஆனால் ஷாஜஹான் உண்மையிலேயே சக்தி வாய்ந்தவர் மற்றும் மாலிக் ஆம்பர் என்ற ஒருவருக்கு அது பிடிக்கவில்லை என்றாலும், அகமதுநகரை கைப்பற்ற முடிந்தது. பின்னர், முகலாயப் பேரரசின் ஆட்சியாளராக இருந்த அவுரங்கசீப், கோல்கொண்டா என்ற மற்றொரு இடத்திற்குச் சென்றார். அங்கு யாரோ தனது நண்பரை சிறையில் அடைத்ததால் தான் பைத்தியம் பிடித்ததாக கூறினார். ஆனால் அவர்கள் ஒரு உடன்படிக்கை செய்து, கோல்கொண்டாவின் ஆட்சியாளர் முகலாய சாம்ராஜ்யத்திற்கு பதிலளிக்கும் இளவரசராக ஆனார்.

1638இல் ஷாஜகான் பாரசீகப் பேரரசில் அரங்கேறிய அரசியல் சூழ்ச்சிகளைப் பயன்படுத்தி, அக்பரால் கைப்பற்றப்பட்டுஜஹாங்கீரால் இழக்கப்பட்ட காந்தகாரைக் கைப்பற்றி இணைத்துக்கொண்டார்.

போர்த்துகீசியர் கோவாவில் ஒரு ஆளுநரைக் கொண்டிருக்கும் அதிகாரத்தைப் பெற்றிருந்தாலும் வங்காளத்தில் தங்களது குடியிருப்புகளைத் தொலை தூரத்திலிருந்த ஹூக்ளியில் பெற்றிருந்தனர். ஷாஜகான் இப்போர்த்துகீசியரை அவர்களின் குடியிருப்புகளிலிருந்து துரத்தும்படி வங்காள ஆளுநருக்கு உத்தரவிட்டார். ஹூக்ளியிலிருந்த 200 போர்த்துகீசியர் 600 இந்திய அடிமைகளுக்குச் சொந்தக்காரர்களாய் இருந்தனர். அவர்களில் பலரைப் போர்த்துகீசியர் கட்டாய மதமாற்றம் செய்து கிறித்தவர்களாக்கினர். மேலும் கோவாவிலிருந்த போர்த்துகீசியர் தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்வதில் வீரமாகப் போராடினாலும் முகலாயப் படைகளால் எளிதாகத் தோற்கடிக்கப்பட்டனர்.

Also read : இந்துக்கள் சூத்திரர்களா

Need website for 8k visit www.octamact.com

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *